پوريا پوسرخ در قامت بازيگر تئاتر و جدالهاي قديمي
حضور موقتي برخي چهرههاي سينمايي در تئاتر داستان درازي دارد؛ اما با نگاهي به گذشته ميتوان فهميد اصولاً اين واكنشها محدود به چند چهره بوده و در گذر زمان مخالفان نيز براي فروش بيشتر دست به دامان سينماييها و غيرسينماييها شدهاند. براي مثال اولين حضور مهناز افشار در تئاتر با واكنشهاي تندي همراه بود, اما با گذشت زمان افشار به گزينهاي براي ديگر كارگردانان تجاري تئاتر شد. نمونه جذاب ديگر پژمان جمشيدي بود كه مسير هنريش از تجاريسازي به سوي نمايشهايي با بعد تجربي پيش رفت.
البته نمونه قابل تأمل ديگر الناز شاكردوست است كه تنها در يك نمايش حضور يافت و با وجود نقدهاي منفي بر بازيش، گيشه موفقي براي نمايش خود به ارمغان آورد. مخالفان ميگويند بازيگران غيرتئاتري با كمترين بازدهي در بازي، بالاترين دستمزدها را بابت تضمين گيشه دريافت ميكنند. هر چند در مورد بهنوش بختياري و دو تجربه شاخصش با ژاله صامتي و حميد امجد يا تجربه سحر قريشي در همكاري با سيامك صفري نشان داد داشتن دنبالكننده بيشتر در ايسنتاگرام رابطهاي با تضمين گيشه ندارد.
پوريا پورسرخ كه در كارنامه كاري خود سابقه همكاري با كارگرداناني چون محمد حسين لطيفي، فرزاد موتمن، سعيد آقاخاني، علي عطشاني، پرويز شهبازي، سروش صحت، جواد افشار، بهرنگ توفيقي و سيروس مقدم را دارد و پيشتر براي بازي در فيلم روز سوم لطيفي سيمرغ بلورين بهترين بازيگر مرد از بيست و پنجمين جشنواره فيلم فجر را برده است.
در روزهاي اخير حضور يك چهره اينستاگرامي در يك نمايش پرحاشيه نيز با واكنشهاي تندي روبهرو شد. اين واينر اينستاگرامي كه اقدام به ساخت ويدئوهاي يك دقيقهاي ميكند در واكنش به اعتراضات مصاحبهاي با يك رسانه اينترنتي داشته كه ميتواند اهانتآميز تعبير شود. با اين حال هيچ سازوكاري براي ورود چهرههاي تازه به تئاتر تعريف نشده و كماكان داشتن دنبالكننده در اينستاگرام به عوان يك ابزار تضمين گيشه به كار خود ادامه ميدهد.
انتهاي پيام/
برچسب: ،
